BRANLER
Définition
Verbe
Présent de l'indicatif
| je branle |
| tu branles |
| il/elle branle |
| nous branlons |
| vous branlez |
| ils/elles branlent |
Imparfait
| je branlais |
| tu branlais |
| il/elle branlait |
| nous branlions |
| vous branliez |
| ils/elles branlaient |
Futur simple
| je branlerai |
| tu branleras |
| il/elle branlera |
| nous branlerons |
| vous branlerez |
| ils/elles branleront |
Passé composé
| j'ai branlé |
| tu as branlé |
| il/elle a branlé |
| nous avons branlé |
| vous avez branlé |
| ils/elles ont branlé |
Conditionnel présent
| je branlerais |
| tu branlerais |
| il/elle branlerait |
| nous branlerions |
| vous branleriez |
| ils/elles branleraient |
Subjonctif présent
| que je branle |
| que tu branles |
| qu'il/elle branle |
| que nous branlions |
| que vous branliez |
| qu'ils/elles branlent |
Explorer
La conjugaison du verbe branler (1er groupe) est présentée ici à tous les temps principaux. Utile pour les mots croisés et mots fléchés quand vous cherchez une forme conjuguée.